می خوام بگم ارزو دارم که هیچ انسانی هرگز بیمار نشه من که اونقدر بیماری کشیدم که دیگه نام تمام بیماری ها رو یاد گرفتم.

سالم و تندرست باشید.

میدونید وجود شما در خانه هم به همسر شما نیروی مثبت میده و هم فرزندتان؟

میدونید همون حرف زدن شما و لبخند شما که در خانه صداش میپیچه ، چقدر به غزل و همسرتون نیروی عشق و امید به زندگی میده ؟

من خوشبختانه هنوز مادر دارم. ولی تا آخر که زنده نیست. همه ما یک روز میریم ولی العان جونمم براش میدم. گاهی وقتها خواهرم پای مادرم را بر میدارد و میزارد روی سرش و میگه : مامان بهشت زیر پای مادران است.

من از شما خواهش میکنم مواظب سلامتی خودتون باشید. چرا که سلامتی شما یعنی سلامتی خانواده.

خانم دکتر من میخواستم برای ادامه زندگی و تحصیلات ، از ایران کوچ کنم.

ولی هردفعه که این حرف را میزنم ، یک موج ناراحتی و نگرانی در مادرم بوجود میاد که میگه : من همین تو 1 دونه پسر را دارم. نمیزارم ازم دور بشی . شاید باورتان نشود العان که دارم این مطالب را مینویسم ، گریه ام گرفته و بغض کردم. من عشق مادرم را حس کردم. شما هم همین حس را از غزل نگیرید و تورو خدا این حس را از مادر خودتون هم نگیرید. وقتی نوشتید با شما به کاشان اومد بدونه اینکه حرفق بزنه و … شاید باورتون نشه ولی من گریم گرفت.

از شما خواهش میکنم هرچند کوتاه هم که شده برای تعطیلات نوروز ، به ایران بیاید و به خانوادتون مخصوصا مادرتون سر بزنید.

من العان میدونم اون چه حسی داره.

ببخشید زیادی حرف زدم.

دوست دار شما
امیر منصوری(دستنوشته های یک معمار)