هر هفته به اینجاسر میزنم اما دست خالی بر میگردم. چرا دیگه نمی نویسید

هر جا یکی گویی بود چوگان وحدت وی برد گویی که میدان نسپرد در زخم چوگان بشکنم

گشتم مقیم بزم او چون لطف دیدم عزم او گشتم حقیر راه او تا ساق شیطان بشکنم

چرخ ار نگردد گرد دل از بیخ و اصلش برکنم گردون اگر دونی کند گردون گردان بشکنم

خوان کرم گسترده ای مهمان خویشم برده ای گوشم چرا مالی اگر من گوشه نان بشکنم

نی نی منم سرخوان تو سرخیل مهمانان تو جامی دو بر مهمان کنم تا شرم مهمان بشکنم

ای که میان جان من تلقین شعرم می کنی گر تن زنم خامش کنم ترسم که فرمان بشکنم

سلام خانم دکتر. سال نو مبارک. چقدر دلتنگتونم. دلتنگ نوشته هاتون. ای کاش مثل گذشته ها
می نوشتید . غزل جان و فرید کوچولو را ببوسید.